HADICO خوش امديد

حتی همسر یک وکیل معروف در امریکا باتری موبایل شوهر فوت شده اش را قبل از دفنش شارژ کرده و حاضر شده که تا سالها یعد هم آن موبایل همچنان وصل و اکتیو باشد و قبض ماهانه اش را بپردازد و تا زمانیکه شارژ باتری موبایل تمام نشده بارها به مرده زنگ زده و به پیغامگیرش  (آخرین صدای شوهرش) گوش کند. حتی شماره موبایل شوهرش را روی سنگ قبرش حک کرده تا دوستان و اقوامش بتوانند همیشه به آن موبایل زنگ زده و به پیامگیرش گوش کنند. در موردی دیگر خانواده یک جوان که فوت کرده بود موبایلش را هنگام دفن روی تابوتش نهاده بودند و چون دوستان فراوانی داشت موبایلش دایما زنگ میزد و تلفن کننده ها که میدانستند او فوت کرده برایش در پیامگیر پیغام  می گذاشتند. آنقدر زنگ خورد که مجبور شدند صدایش را خاموش کنند اما لامپ  پیامگیرش همچنان فلش می زد.  

کارکنان قبرستانها هم بدشان نمی آید که درخواستهای جالب یا عجیب را، البته بعد از دریافت دستمزد ویژه ، اطاعت و اجرا کنند. البته فقط یک کار نمی کنند: اگر بنا به وصیت متوفی باید جنازه اش را بسوزانند موبایل یا آی پاد یا گیم باکس یا گوشی بلوتوتش را مخصوصا اگر باتری داشته باشد نمی سوزانند چرا که احتمال انفجار باتری وجود دارد. و مشکل محیط زیستی دیگری هم هست: اگر میلیونها نفر چنین درخواستی داشته باشند خطر آلودگی منابع آبی و خاکی زیر زمینی وجود داره ، بهمین دلیل است که کمپانی های موبایل ساز Sony Ericsson, Nokia و  LG  در حال ساخت موبایلها و ابزارهای الکترونیکی به اصطلاح سبز ( غیر آلاینده و زود حل شونده ) هستند.

 اینکه چرا مردم چنین درخواست و وصیتی می کنند دلایل مختلفی دارد: مردم معمولا به یک ابزار یا وسایلی علاقمندند و دوست دارند با آن به آخرت بروند یا از طریق آن بخاطر آورده شوند.  دلیل دیگرش اینه که دوستان اقوام و خانواده اش دوست دارند که او دلخوشی اش را برای همیشه با خود داشته باشد تا روحش شاد و اسوده باشد. یک دلیل هم اینست که ابزار و موبایل و غیره برای خیلیها نشانگر شخصیت و ویژگی های فردی و خاص اوست و دوست دارد برای همیشه با خود همراه ببرد یا به آنصورت در خاطره ها بماند. برای برخی هم  شاید به این دلیل باشد که می ترسند زنده به گور شوند و همراه بردن موبایل به گور، حداقل برای مدتی که شارژ باتری اش تمام نشده، به منزله آخرین شانس انها برای دریافت کمک و زنده ماندن است. مثلا بعضی ها هم iPod فرد مرده را که پر از آهنگهای مورد علاقه اش بوده  روی تابوتش نصب می کنند تا هنگام خاکسپاری دایما به آنها گوش کنند و روحش را شاد کنند. اینرا میتوان نوعی ادامه ارتباط با شخص مرده دانست.

دوستان و اقوام  کسانیکه دایما در طول شبانه روز در حال استفاده از موبایل هستند هم بهنگام مردنش یکنوع رینگ پارتی برایش راه می اندازند به اینصورت که هنگام دفنش عمدا با شماره گیری موبایلش  (که به تابوتش نصب شده و با تابوت در حال زیر خاک رفتن است) سروصدای رینگتونی ایجاد کرده و خاطره اش را اینگونه گرامی میدارند(  RIP -  Rest In Peace  ) ....

دوچرخه ای که در زیر مشاهده می کنید قابلیت تاخوردن برای تبدیل به یک سبد خرید را داراست.

این دوچرخه جالب به این دلیل طراحی شده است تا بتواند برای همگان در هر منطقه جغرافیایی(بیابان، کوهستان و ...) مورد استفاده قرار گیرد.در محیط شهری نیز شما می توانید از آن برای چند مورد که به آن اشاره شده استفاده کنید.

از دیگر مزایای این دوچرخه قابلیت استفاده به عنوان دوچرخه ثابت است که باعث می شود تا در مکان هایی که محدودیت جا وجود دارد نیز از آن استفاده کنید. برای درک بهتر به تصاویر زیر نگاه کنید.

ها! چه جالب. مادر من از غذا که چه عرض کنم از همه چیز ما می زد و میداد به باباهه.

زمان جنگ شیر نبود. ما شنیده بودیم که برای رشد بچه ها شیر خوبه. به مادرم گفتم یک لیوان شیر بده ما بخوریم. ما رو دعوا کرد و گفت شیر مال من و باباته. شما نباید بخورید. یخچال قفل داشت. مثل تمام درهای دیگه خونه.جالبیش اینجاست من خودم می رفتم شیر شیشه ای ۲ تومن را از مغازه می خریدم. وقتی میدیدم خونه های دیگه کمدها و یخچالهاشون قفل نیست باور کن تعجب میکردم. قفل هم نداشت کی جرات می کرد بدون اجازه دست بزنه.
صیحها فقط حق داشتیم یک استکان چایی بخوریم یا چایی شیرین یا چایی با قند اونهم آخر صبحونه. اگر نون تازه بود حق چایی شیرین نداشتیم. هنوز هم که هنوزه دلم چایی شیرین با نون بربری تازه می خواد. تو چایی شیرین باید فقط دو تا قاشق چایی-خوری شکر می ریختی. اگر پنیر می خوردی حق مربا خوردن نداشتی.جمعه ها که تعطیل بود می تونستیم تا ساعت ۸ بخوابیم. ساعت هشت و نیم باید تمیز کردن خونه تموم می شد.دوستام می گفتند تا ساعت ۱۱ صبح می خوابند.من حتی در تصورم هم نمی گنجید.آرزوم این بود که ببینم ساعت ۱۲ شب چه جوریه.بچه بودم فکر می کردم نیمه شب چیز خاصیه. هنوز هم که هنوزه ساعت ۱۰ شب همه خوابند. تو زمستون میشه ۹ شب.
مامان پیک نیک را می گذاشت وسط حیاط روشنش می کرد. چاقو را می گذاشت روش سرخ که می شد یا مراسم خاصی مارو داغ می کرد شاید تا نیم ساعت این مراسم طول می کشید. من هیچوقت نذاشتم با من این کار رو بکنه شاید یکبار داغ کرد. خواهر کوچکترم را چند بار.خر بود. وحشی بازی در نمی اورد. فرار هم نمی کرد. کتک خوردن سر اینکه چرا مثلا خونه همسایه یا فامیل ۳ تا شیرینی خوردی با شلنگ و دمپایی کار عادیش بود. چند مدت جای پول خرد های خواهر بزرگترم را پیدا کرده بودم. ماکزیمم ۱۰ تومن برمیداشتم میرفتم آدامسی؛ آبنباتی چیزی می خریدم می خوردم. وقتی فهمید مراسم کتک زدن من با میله آهنی ۱ روز طول کشید. من رو نشونده بود جلوی خودش دستم را گرفته بود تا فرار نکنم و هراز چندگاهی من رو میزد.باور کن من نمی دونستم دزدی حساب میشه. فکر می کردم کسی این پول خرد ها را نمی خواد. کتک هاش یک طرف نیش زبونش یک طرف دیگه. من هم مثل خودش شدم. همه به من می گفتند تو توی دعوا با کسی شخصیت طرف را له می کنی. نمیدونم چه طوری ولی واقعا تخصص پیدا کردن نقطه ضعف را دارم و بعدش هم تا گریه اش را در نیارم ول نمیکنم. خودم از کارهایی که کردم خجالت میکشم. الان دیگه این جوری نیستم. بزرگ شدم.
تا بابام هم نمیومد از غذا خبری نبود.حق هم نداشتیم غیر از نون خالی قبل از شام چیز دیگه ای بخوریم. باور کن بضعی از شبها از گشنگی دل درد می گرفتم ولی از شام خبری نبود. واقعا عذاب بود. یکبار به جای نون لواش نون بربری خریدم. هوس کرده بودم. مادرم با کتک من رو نشوند و مجبورم کرد تا اونجا که می تونم نون بربری ها را که جرواجر کرده بود بخورم. با اون بچگی باید به اندازه ۴ تا ایستگاه اتوبوس راه می رفتم تا از نونوایی دلخواه مادرم نون بخرم. و ۳۰ الی ۵۰ تا نون داغ را اون همه مسیر می آوردم خونه. از دست درد می مردم. نمی شد نون را که روی زمین گذاشت. بعضی از آدمها کمکم می کردند. قیافه یکیشون را هنوز یادمه. بعضی مواقع زنبیل داشتم که توش تعداد نون کمی جا میشد. ۲ تا نونوایی لواش بالا و پایین خونمون بود ولی خب…
تمام خونه های اطراف گاز کشی شده بود. خونه ما نه. بابام لزومی نمیدید. من باید تو سن ۱۰ سالگی کپسول گاز را ۳ طبقه پایین می آوردم چه قدر راه می بردمش روی زمین تا به جایی برسیم که کپسول پر می کرد. دیگه تو محله های گاز کشی شده ماشین گازی نمیومد. بعد دوباره ۳ طبقه می بردمش بالا. فقط یکبار این کار را نکردم و خود بابام مجبور شد بکنه. هفته بعد خونه ما بعد از ۲ سال گاز کشی شد.
وضع برادرم بدتر از من بود. هر روز صبح باید ساعت ۶ بلند میشد می رفت نون بربری داغ می گرفت. از موقعی که زورم رسید دیگه دنبال نون خریدن نرفتم. از خرید نون متنفرم. حالا با این همه سن و سال خودش باشد بره نون بخره. من عین خیالم هم نیست.
اولین بار که خواستم خودکشی کنم ۷ سالم بود. ۲ سال بعدش برادرم از دست مادرم یک خودکشی ناموفق کرد. همش ۱۹ سالش بود. مثل اینکه اون موقع قرص خواب را راحت می دادند. یکی از وظایف هر روزه مادرم این بود که هر شب بابام را بندازه جون برادرم. بابام هیچ وقت من یا کس دیگری را کتک نزد حتی دریغ از یک سیلی.پدر بزرگم رسما به مادرم اعلام کرده بود اگر بچه هات بیان اینجا از پنجره(طبقه دوم) پرتشون می کنم بیرون. سکته ناقص مغزی کرده بود. ۵ سال زمینگیر بود. شاید حق داشت. ولی مادرم حق نداشت این رو به ما بگه. وقتی مرد اولین واکنش خواهر کوچکترم تو ۷ سالگی این بود که گفت خوب شد. راحت شدیم. نه عمو داشتیم نه خاله نه عمه. بابام از ۱۰ سالگی کاملا بی پدر مادر شده بود. تنها فامیل نزدیکمون همین خانواده مادری بودند. اونها هم که این جوری. مادربزرگم: وقتی می رفتیم خونشون میوه می اورد میذاشت جلوی پسرهاش نه جلوی ما اگر داییهام معرفت داشتند به من که هنوز ۱۰ سالم هم نشده بود. چیزی میداند. اگر پسرهاش نبودند خودش تو آشپزخونه می خورد و تو هال نمیومد مبادا اینکه بخواد به ما چیزی بده. شدیدا پسر پرست بود.
مامان میرفت برای من لباس هایی که زدگی داشت می خرید چون ارزونتر بود.من از موقعی که فهمیدم هیچ وقت دیگه نپوشیدمشون. بابام بی پول نبود. اون موقع (اوایل دهه ۶۰) ۳ تا خونه تو تهران داشت.چندتا کارگر زیر دستش کار می کردند را دیگه نمیدونم. خسیس هم نبود حتی میشه گفت بابام ولخرج هم بود همیشه به راننده ها کرایه اضافه تر هم میداد. هنوز هم که هنوزه لباسها و طلا جواهرات مادرم تکه. هر کیف و لباسی را دستش نمی گرفت. به اصطلاح اون موقع همش از بندر اومده بود. ولی ما؟ از وصله روی زانوی شلوار خوشم نمیومد. تمام راه مدرسه تا خونه را کیفم را جلوی پام می گرفتم. توی مدرسه هم یک گوشه می نشستم. فکر کنم تو وصله هم برای ما صرفه جویی می کرد. فقط یک زانو وصله داشت.
نترس نه دزد شدم نه آدم کش. سمپاد تهران قبول شدم و رفتم. کنکور زیر ۴۰۰ شدم و رفتم مهندسی مکانیک تهران خوندم. ولی این چیزها از یاد آدم نمیره. اینها را گفتم شاید که سبک بشم.وقتی میبینم بقیه این جوری از پدر مادر هاشون صحبت می کنند دلم میگیره. زندگی مادرم در پدرم خلاصه شده بود و زندگی پدرم در خودش. ما جز پارازیت چیزی نبودیم. اونهم فقط به خاطراین (خواسته) به دنیا اومده بودیم که پدرم از بچه کوچیک خوشش میومد.

هویج حلقه شده شبیه چشم انسان است..مردمک و عنبیه و خط نوری که به چشم میرسد درست مانند چشم انسان میباشد.تحقیقات نشان میدهد که مصرف هویج باعث افزایش جریان خون در عملکرد چشم میشود.

وقتی گوجه فرنگی رو از وسط دو نیم میکنید چها تا خونه میبینید که قرمزه و دقیقا مثلقلب هستش که اون هم قرمزه و چها تا بخش مجزا داره. تحقیقات نشون داده که گوجه فرنگی خون رو تصفیه میکنه...

حبه های انگور روی خوشه شبیه قلب هستش و هر دونه اون شبیه سلولهای خونی.امروزه تحقیقات نشون داده که انگور برای حیات قلب بسیار مفیده.

گردو شبیه مغز انسان میمونه .نیم کره راست و نیم کره چپ.قسمت بالای مغز و پایین مغز.حتی چین خوردگی های و پیچیدگی های اون هم شبیه نئو کورتکس میباشد.در حال حاضر میدانیم که گردو ۳۶ مرتبه نورونهای پیام رسان به مغز را گسترش میدهد.

تا حالا به لوبیا قرمز دقت کردین ..درسته ..شبیه کلیه انسان هستش ..تحقیقات نشون داده که لوبیا قرمز در بهبود عملکرد کلیه نقش بسزایی داره

ساقه کرفس شبیه به استخوان است و این نوع از سبزیجات در استحکام استخوان بسیار موثر میباشد.استخوانها تشکیل شده از ۲۳٪ سدیم و کرقس هم ۲۳٪ سدیم داره.چنانچه در رژیم غذایی شما سدیم وجود نداره کرفس میتونه این کمبود رو جبران کنه.

آوکادو و گلابی و بادمجان برای سلامت سرویکس و رحم درخانمها بسیار موثر میباشد. امروزه تحقیقات نشان میدهد که اگر خانمها در هفته یک عدد آوکادو مصرف نمایند هورمونهای آنها متعادل میشود و از بروز سرطان رحم جلوگیری میکند.جالبه که بدونید ۹ ماه از شکوفه کردن آوکادو تا رسیدن میوه آن طول میکشه..

انجیر پر از دونه هستش باعث افزایش تعداد و حرکت اسپرم مرد و همچنین جلوگیری از عقیم شدن میشود.

Sweet potatoes (سیب زمینی استامبولی) شبیه لوزلمعده هستش که باعث تعادل قند خون در بیماران دیابتی میشود.

زیتون به سلامت و عملکرد تخمدان کمک میکند.

کریپ فروت و پرتقال و انواع مرکبات شبیه غده های شیری هستند و در سلامت سینه و جنبش غدد لنفاوی در سینه موثر است.

پیاز شبیه سلولهای بدن میباشد. امروزه تحقیقات نشان داده است که پیاز نقش مهمی در خروج مواد زائد در بدن را داراست. و باعث ریزش اشک و شستشوی لایه مخاطی چشم میگردد

تعدادي از كارشناسان كشاورزي در سراسر جهان، طي اظهاراتي اعلام كردند كه مردم جهان بهتر است به طور جدي در مورد روي آوردن به خوردن حشرات فكر كنند.

بر اساس آخرین قوانین ابلاغ‌شده به صاحبان کافی‌نت‌ها در پکن، از نیمه دسامبر همه آنها باید دوربین‌هایی در کافی‌نت‌های خود نصب کنند تا هویت کاربران اینترنتی کاملا مشخص باشد. بر اساس قوانین چین اشخاص زیر هجده سال حق استفاده از کافی‌نت‌ها را  ندارند و